U bent hier: Home » Actueel » In de kijker » Recent » De onweercomplexen van 26 mei 2009
De onweercomplexen van 26 mei 2009
Vorige maandag bevonden we ons in subtropisch warme, en tevens onstabiele, lucht. Enkele onweercomplexen trokken over ons land en werden gekenmerkt door, soms zware, hagelval. Een eerste complex trok tijdens de namiddag over de Ardennen met daar reeds, lokaal, hagelstenen tot zo’n 4 cm dik. Dit complex werd gekenmerkt door een abnormaal lange levensduur (bijna 24 uur) en ontstond boven Spanje.
Een tweede onweerscomplex trok ’s avond en gedurende de nacht over ons land vanuit het noordwesten van Frankrijk, meteen gevolgd door een derde complex. Zo’n complex bestaat eigenlijk uit verschillende kleinere onweercellen. Vooral in het tweede complex had één van deze cellen de eigenschappen van wat we een ‘supercell’ noemen. Zo’n supercell roteert rond haar verticale as waardoor zo’n cel vaak krachtiger is dan een klassieke onweercel. Vooral de stijgbewegingen in zo’n cel zijn zeer krachtig.
Het is deze supercell die een spoor van grote hagelstenen heeft getrokken van Noord-Frankrijk tot over Nederland. In ons land volgde de supercell min of meer het traject Doornik - Wetteren - Sint-Gillis-Waas. Langsheen dit traject werden hagelstenen opgetekend van gemiddeld 4 tot 6 cm met uitschieters tot 10 cm. Dergelijk grote hagelstenen van meer dan 6 cm zijn erg uitzonderlijk in ons land.
Ons RADAR-systeem toonde wolkentoppen tot 16 km en dit ligt mede aan de basis van de grote hagelstenen en de zeer hoge bliksemactiviteit waarbij in totaal zo’n 40.000 blikemontladingen werden geregistreerd door ons SAFIR-bliksemdetectiesysteem.
Het derde onweerscomplex, dat uiteindelijk samensmolt met het tweede over ons land, werd vooral gekenmerkt door zware windstoten die lokaal 100 km/h overtroffen. Aangezien de bomen deze tijd van het jaar volop in blad staan zorgen dergelijke windstoten voor meer schade dan in de winter. Zeer lokaal kunnen nog sterkere rukwinden voorgekomen zijn. Doordat de onweersbuien zich snel voortbewogen viel de wateroverlast mee.
In de pers werden tijdens de afgelopen dagen de onweerscomplexen op zich vaak ten onrechte “supercell” genoemd. De supercell was echter slechts één van de vele cellen in een groter complex. Het grote onweerscomplex zelf kan men dus ook niet benoemen met de term “supercell”. Zo’n onweerscomplex is bovendien vaak zeer groot (groter dan een provincie) en een supercell heeft doorgaans slechts een diameter van amper 10-20 km. Overigens komen onweerscomplexen regelmatig voor tijdens de zomermaanden in ons land, een supercell van deze hevigheid komt echter minder vaak voor omdat diverse atmosferische omstandigheden tegelijk gunstig moeten zijn voor de ontwikkeling van deze roterende cellen.
Hierboven de “supercell” met de typische haakvorm (hook-echo) die op rotatie duidt, waargenomen nabij Ronse op 26 mei 2009 omstreeks 02 uur 's ochtends.
